Ułar tybetański (Tetraogallus tibetanus)

Nazwa angielska; Tibetan Snowcock
Nazwa niemiecka; Tibet-Königshuhn
nazwa rosyjska; Тибетский улар
podgatunki;
Tetraogallus tibetanus aquilonifer - Nepalu, Sikkim (Indie), Bhutan i Tybet
Tetraogallus tibetanus henrici - prowincja Syczuan, Chiny
Tetraogallus tibetanus przewalskii - prowincja Gansu, Chiny
Tetraogallus tibetanus tibetanus - Kaszmir, Afganistan, Tadzikistan
Tetraogallus tibetanus tschimenensis - prowincja Sinciang, Chiny
Tetraogallus tibetanus yunnanensis - prowincja Yunnan do Tybetu, Chiny
Występowanie; góry Himalaje, Chiny, Indie, Tadzikistan, Afganistan
Ilość jaj; 4-8 jaj.
Czas wysiadywania; 21-27 dni. Podobno każdy podgatunek ma zmieniać długość okresu inkubacji.
Krótki opis;
Nie występuje w hodowlach. Jest na liście gatunków chronionych, CITES 1. Obecnie trwają dyskusje nad przeniesieniem ułara tybetańskiego do kategorii CITES 2.
Zamieszkuje wysokie partie gór, od 3000 do 6000m. n.p.m. Przeważnie tereny skaliste pokryte częściowo trawą, alpejskie łąki, na krawędzi wiecznego śniegu. Zima tworzy większe stadka i schodzi w niższe partie gór nawet do 1200m. n.p.m. Sezonowe pionowa migracja. Okres godowy zaczyna sie w kwietniu, gniazdo ukryte między skałami. Ptaki monogamiczne, ale samiec raczej rzadko pomaga samicy przy wodzeniu piskląt. Samice z sąsiedztwa grupują się po kilka sztuk i razem prowadzają pisklaki. Pożywienie to przeważnie korzonki, bulwy roślin, zielenina, owoce, owady i drobne zwierzęta.


© Hodowla głuszcowatych