Góropatwa berberyjska
Alectoris barbara


Inna nazwa polska; kuropatwa berberyjska
Nazwa angielska; Barbary Partridge
Nazwa niemiecka; Felsenhuhn
nazwa rosyjska; Берберийская каменная куропа́тка
Podgatunki;
Alectoris barbara koenigi; Wyspy Kanaryjskie, północno-zachodnie Maroko.
Alectoris barbara spatzi; południowe Maroko do środkowej i południowej Algierii i południowa Tunezja.
Alectoris barbara barbara; północno-wschodnie Maroko do północnej Tunezji.
Alectoris barbara barbata; północno-wschodnia Libia, północno-zachodni Egipt
Występowanie; Północna Afryka: Maroko, Algieria, Tunezja, Libia, Egipt. sprowadzona na Wyspy Kanaryjskie, Gibraltar i Sardynię
Krótki opis; wielkość naszej kuropatwy, w hodowlach jest rzadkością.
Rozmnażanie; monogamiczny, raczej w pierwszym roku.
Ilość jaj; 6-14 jaj, gniazdo na ziemi
Czas wysiadywania; 25 dni
Moje doświadczenie:
Góropatwa berberyjska jest dość rzadko spotykana w hodowlach polskich.
Pokarm jest taki sam jak dla innych kuropatw. Zachowaniem nie różni się nic od innych kuropatw. Są monogamiczne. Ze względu na większą ilość samic. Jedne stadko trzymałem samiec plus 3 samiczki, na dolnej fotografii.
Opinia chodzi że nie wytrzymują naszych zim. Na pewno wytrzymują temperatury minus 12 stopni Celsjusza.
U mnie mają małe wolierki 1m. X 2m. , trzymam je na suchym piasku. Drugie stadko miałem na wybiegu z zielona trawką. I też się nic nie działo z nimi. Samice znoszą dość mało jaj, około 6-12 jaj. Inkubacja i odchów taki sam jak inne kuropatwy.
Po polaczeniu ptaków z różnych lęgów bywało trudne. Zawsze męczyły słabsze i młodsze osobniki.
Jest to jedna z najładniejszych góropatw w hodowli

Zdjęcia góropatwy berberyjskiej pochodzą z mojej hodowli

kuropatwa berberyjska
Alectoris barbara

© Hodowla głuszcowatych